Emperyalist Savaşın Faturası Halka Kesildi: Elektrik ve Doğalgaza En Az Yüzde 25 Zam!

Ülke ekonomisi derin bir krizle boğuşurken, enerji fiyatlarına yapılan fahiş zamlar, iktidarın halkın sırtındaki yükü artırma politikasını bir kez daha gözler önüne serdi. Elektrik ve doğalgaz fiyatlarına gelen en az yüzde 25'lik artış, zaten zor durumda olan milyonlarca hanenin bütçesini daha da sarsacak. Bu zamlar, iktidarın 'enflasyonla mücadele' söylemlerini boşa çıkarırken, 'emperyalist savaşın faturası' olarak sunulan gerekçenin aslında halkın temel ihtiyaçlarından kesilerek sermayeye aktarılan bir maliyet yönetimi olduğunu gösteriyor.

Ekonomi yönetiminin yüzde 18'lik enflasyon hedefiyle çelişen bu enerji zamları, dar gelirli vatandaşların alım gücünü daha da düşürecek. Özellikle kış aylarının yaklaşmasıyla birlikte, ısınma ve aydınlanma gibi temel ihtiyaçlar lüks haline gelme tehlikesiyle karşı karşıya. Bu durum, yoksulluğun ve eşitsizliğin derinleşmesine neden olacak, toplumun geniş kesimlerini daha da çaresizliğe itecektir. İktidarın, enerji maliyetlerini halka yükleyerek kendi sorumluluğundan kaçınma çabası, halkın refahını değil, belli kesimlerin çıkarlarını gözettiğini bir kez daha kanıtlamıştır.

Zamların en kritik noktalarından biri de tarımsal üretime yansımasıdır. Tarımsal sulama ve üretimde kullanılan elektriğe gelen yüzde 24.8'lik zam, çiftçinin üretim maliyetlerini doğrudan artıracak. Bu artış, kaçınılmaz olarak gıda fiyatlarına yansıyacak ve halkın sofrasındaki temel gıda ürünlerinin daha da pahalılaşmasına yol açacaktır. Zaten yüksek olan gıda enflasyonu, bu yeni zamlarla birlikte daha da körüklenecek, vatandaşın temel beslenme hakkı tehdit altına girecektir. Üreticinin desteklenmesi gerekirken, maliyetlerin artırılması tarımı ve dolayısıyla gıda güvenliğini tehlikeye atmaktadır.

Bu tablo, iktidarın ekonomi politikalarının halktan yana değil, sermayeden yana olduğunu açıkça göstermektedir. Maliyetler halka yüklenirken, sermaye çevrelerine çeşitli teşvik ve kolaylıklar sağlanması, ülkedeki kaynak dağılımındaki adaletsizliği gözler önüne sermektedir. Halkın demokratik ve özgür bir yaşam sürme hakkı, temel ihtiyaçlara erişimde karşılaştığı bu engellerle kısıtlanmaktadır. Bu zam kararları, sadece ekonomik bir tercih değil, aynı zamanda siyasi bir tercih olup, halkın sesine kulak tıkayan bir yönetim anlayışının ürünüdür.