Hakkari'de Doğa Değil, İhmal Vuruyor: Yollar Kapalı, Halk Mağdur, Meclis Neden Sessiz?

Hakkari, karların erimesi ve yoğun yağışlarla birlikte her yıl tekrarlanan bir felaketle yüzleşiyor: Heyelanlar, kaya düşmeleri ve yol çökmeleri yaşamı felç ediyor. Bölge halkı için sadece bir doğa olayı olmaktan çıkan bu durum, yıllardır çözülemeyen altyapı sorunlarının ve ihmalin bir simgesi haline geldi. Kentin dört bir yanı, özellikle yüksek kesimler, her bahar aylarında adeta birer risk bölgesi ilan ediliyor. Ulaşım aksıyor, temel hizmetlere erişim zorlaşıyor ve bölge ekonomisi ağır darbe alıyor.

DEM Parti Milletvekili Öznur Bartın, bu kronikleşmiş sorunu bir kez daha Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin gündemine taşıdı. Bartın, Hakkari'deki vatandaşların her yıl aynı çaresizlikle karşı karşıya kaldığını, yolların kapanmasıyla birlikte günlük yaşamın durma noktasına geldiğini ve bu durumun bölgenin kalkınmasını engellediğini vurguladı. Vekilin çağrısı, iktidarın bölgeye yönelik altyapı yatırımlarındaki yetersizliğini ve acil durum planlamasındaki eksiklikleri gözler önüne seriyor. Halkın can ve mal güvenliği tehdit altındayken, yetkililerin soruna kalıcı çözümler üretmek yerine geçici önlemlerle yetinmesi eleştirilerin odağında.

Ulaşım ağının kesintiye uğraması, sadece bireysel mağduriyetlere yol açmakla kalmıyor; aynı zamanda sağlık, eğitim ve ticaret gibi hayati alanlarda da ciddi aksaklıklara neden oluyor. Bölgeye gönderilmesi gereken yardım ve desteklerin gecikmesi, acil durum müdahalelerinin zorlaşması, bu doğal afetlerin sonuçlarını daha da ağırlaştırıyor. Hakkari halkı, yıllardır süregelen bu soruna karşı somut adımlar atılmasını, kalıcı altyapı projelerinin hayata geçirilmesini ve afet yönetiminde daha etkin bir yaklaşım sergilenmesini bekliyor. Ancak mevcut tablo, bu beklentilerin ne kadar karşılandığı konusunda ciddi soru işaretleri yaratıyor.

Bu durum, sadece Hakkari'nin değil, benzer coğrafi koşullara sahip birçok bölgenin de ortak kaderi. Doğal afetlerin yıkıcı etkilerini azaltmak için güçlü bir siyasi irade, yeterli bütçe tahsisi ve bilime dayalı planlama şart. Ancak görünen o ki, iktidar bu konuda hala yeterli hassasiyeti göstermekte yetersiz kalıyor. Halkın sesine kulak vermek ve sorunlara kalıcı çözümler üretmek yerine, her yıl aynı döngünün yaşanmasına seyirci kalınması, bölge insanının devlete olan güvenini sarsmaya devam ediyor.