Şehir Hastaneleri Yutuyor: Kamu Sağlığı Özelleştirme Kıskacında mı?

23 Nisan tarihinde yayımlanan Cumhurbaşkanlığı kararı, Türkiye'nin kamu sağlığı sisteminin geleceğine dair ciddi endişeleri bir kez daha gündeme getirdi. Karar, Sağlık Bakanlığı'na ait taşınmazların özelleştirilmesinin önünü açarken, muhalefet cephesinden yükselen eleştiriler, şehir hastaneleri modelinin kamu hastanelerini adeta yuttuğuna işaret ediyor. Manisa Milletvekili Ahmet Vehbi Bakırlıoğlu'nun dile getirdiği bu kaygı, sadece bir milletvekilinin değil, sağlık hizmetlerine erişimde zorluk yaşayan milyonlarca vatandaşın ortak sesi niteliğinde.

Uzun süredir tartışma konusu olan şehir hastaneleri projesi, devasa bütçeleri ve kamu-özel işbirliği (KÖİ) modeliyle sıkça eleştiriliyor. Bu hastanelerin yüksek kira bedelleri ve işletme maliyetleri, Sağlık Bakanlığı bütçesi üzerinde ağır bir yük oluştururken, küçük ve orta ölçekli devlet hastanelerinin atıl kalmasına veya kapatılmasına yol açtığı iddiaları giderek güçleniyor. Yeni özelleştirme kararı ise bu durumu daha da derinleştirerek, zaten kısıtlı olan kamu kaynaklarının özel sektöre aktarılmasına zemin hazırlıyor.

Söz konusu karar, kamuya ait sağlık tesislerinin, yani halkın vergileriyle inşa edilmiş binaların ve arazilerin, hangi koşullarda ve kimlere devredilebileceği sorusunu akıllara getiriyor. Sağlık hizmetlerinin temel bir insan hakkı olduğu gerçeği göz ardı edilerek atılan bu adımlar, kar amacı gütmeyen, eşit ve ulaşılabilir sağlık anlayışından uzaklaşma sinyalleri veriyor. Vatandaşlar, bu özelleştirme dalgasının, sağlık hizmetlerinin kalitesini ve erişilebilirliğini nasıl etkileyeceğini merak ediyor.

Halkın sağlığı üzerinden yürütülen bu politikaların şeffaflıktan uzak olması ve kamuoyunun yeterince bilgilendirilmemesi, endişeleri daha da artırıyor. Sağlık alanındaki bu dönüşümün, mevcut sorunları çözmek yerine yeni eşitsizlikler yaratıp yaratmayacağı, önümüzdeki dönemde yakından takip edilmesi gereken kritik bir mesele olarak karşımızda duruyor. Kamu kaynaklarının etkin ve adil kullanımı, her bireyin temel sağlık hakkına erişimi için vazgeçilmezdir.