Hatay'da Zahter Hasadı: 'Altın Değerinde' Hasat, Emekçinin Cebine Ne Kadar Giriyor?

Gastronomi şehri Hatay'da baharın müjdecisi olarak görülen zahter (yaban kekiği) için hasat dönemi başladı. Dağların sarp yamaçlarından büyük bir emekle toplanan ve 'şifa deposu' olarak nitelendirilen bu doğal ürünün kilogram fiyatının bu yıl 300 ila 400 TL arasında alıcı bulduğu belirtiliyor. Ancak bu yüksek fiyatların, ürünü toplamak için canını dişine takan emekçilere ne kadar yansıdığı, sistemin çarpıklığını bir kez daha gözler önüne seriyor.

Her yıl olduğu gibi bu yıl da Hatay'ın zorlu coğrafyasında, doğanın cömertliğinden faydalanmak isteyen birçok yurttaş, geçim derdine düşerek zahter toplamaya yöneldi. Zorlu arazi koşullarında, çoğu zaman sigortasız ve düşük ücretlerle çalışan bu emekçiler, kilogramı yüzlerce liradan satılan zahterin gerçek değerinden ne kadar pay alabiliyor? Bu soru, tarım emekçilerinin yıllardır süregelen sömürü çarkının bir parçası olarak karşımızda duruyor.

Zahterin 'altın değerinde' olduğu vurgulanırken, bu değerin büyük bir kısmının aracıların ve piyasa aktörlerinin cebine girdiği bilinen bir gerçek. Ürünün tarladan/dağdan sofraya ulaşana kadar geçirdiği her aşamada, üretici ve toplayıcının hakkı gasp ediliyor. Bu durum, sadece zahter özelinde değil, ülkemizdeki birçok tarım ürününün kaderini belirliyor; emekçinin alın teri, hak ettiği karşılığı bulamıyor.

Bu tablo, doğal zenginliklerimizin bile adil bir ekonomik dağılıma tabi tutulamadığını gösteriyor. Halkın doğal kaynaklara erişimi ve emeğinin karşılığını alması, sadece ekonomik bir mesele değil, aynı zamanda temel bir insan hakkıdır. Hatay'daki zahter hasadı, bir kez daha, emeğin sömürülmesine ve adil olmayan piyasa koşullarına karşı ses yükseltmenin gerekliliğini hatırlatıyor.