1 Mayıs Öncesi Göçmen Emekçilerin Çığlığı: Kayıt Dışı Sömürü ve İş Cinayetleri Gölgesinde Yaşam Mücadelesi

1 Mayıs İşçi Bayramı yaklaşırken, dünya genelinde ve özellikle Türkiye'de göçmen işçilerin yaşadığı dramatik koşullar, mevcut ekonomik sistemin derin çelişkilerini bir kez daha gözler önüne seriyor. Avrupa'dan Türkiye'ye uzanan geniş bir coğrafyada, milyonlarca göçmen emekçi, kayıt dışı çalışmanın getirdiği güvencesizlik, düşük ücretler ve ağır çalışma şartları altında hayatta kalma mücadelesi veriyor. Bu durum, kapitalizmin kar hırsının, insan onurunu ve temel hakları nasıl hiçe saydığının acı bir göstergesi niteliğinde.

Savaşların ve ekonomik krizlerin tetiklediği göç dalgaları, milyonlarca insanı yurtlarından kopararak yeni topraklarda umut aramaya itiyor. Ancak bu umut arayışı, çoğu zaman yeni bir sömürü döngüsünün başlangıcı oluyor. Göçmen işçiler, yasal statü eksikliği veya dil bariyeri gibi nedenlerle işverenler karşısında savunmasız kalıyor, sendikal haklardan mahrum bırakılıyor ve en temel iş güvenliği önlemlerinden bile yoksun çalıştırılıyor. Bu koşullar, iş cinayetlerinin ve meslek hastalıklarının yaygınlaşmasına zemin hazırlarken, sorumluların hesap vermediği bir cezasızlık ortamını da besliyor.

Türkiye'de de durum farklı değil. İnşaattan tarıma, tekstilden hizmet sektörüne kadar birçok alanda, göçmen işçiler, en ağır ve tehlikeli işlerde, asgari ücretin altında, sigortasız ve güvencesiz çalışmaya mecbur bırakılıyor. Bu durum, hem yerel işgücü piyasasında haksız rekabete yol açıyor hem de tüm işçilerin haklarını aşağı çekiyor. Devletin denetim mekanizmalarındaki yetersizlikler ve yasal boşluklar, bu sömürü düzeninin devam etmesine olanak tanıyor, adeta göz yumuyor.

1 Mayıs, sadece bir bayram değil, aynı zamanda tüm emekçilerin, özellikle de en kırılgan kesim olan göçmen işçilerin hakları için seslerini yükselttikleri, dayanışma ve mücadele günü olmalıdır. Bu eşitsiz ve adaletsiz düzenin sona ermesi için, tüm demokratik güçlerin, sendikaların ve sivil toplum kuruluşlarının ortak bir mücadele hattı örmesi, göçmen emekçilerin insanca yaşama ve çalışma koşullarına kavuşması için somut adımlar atması elzemdir. Aksi takdirde, bu sömürü çarkı dönmeye devam edecek ve insanlık onuru ayaklar altına alınmaya devam edecektir.