Cumartesi Anneleri'nden Yükselen Çığlık: Mehmet Şerif Avşar İçin Adalet Neden Hâlâ Sağlanmadı?

Her hafta olduğu gibi bu hafta da Cumartesi Anneleri/İnsanları, Galatasaray Meydanı'nda veya erişimleri engellendiğinde sanal meydanlarda, kayıplarının akıbetini sormaya devam etti. Bu haftaki oturumda, 1994 yılında Diyarbakır'da gözaltına alındıktan sonra işkence edilmiş bedeni bulunan Mehmet Şerif Avşar için adalet talebi bir kez daha yükseltildi. Aileler, aradan geçen otuz yıla yakın zamana rağmen Avşar'ın kaybedilişindeki tüm gerçeklerin ortaya çıkarılmamasına ve sorumluların hesap vermemesine dikkat çekti.

Mehmet Şerif Avşar'ın hikayesi, Türkiye'nin yakın tarihinde yaşanan zorla kaybetme vakalarının acı bir örneği olarak hafızalardaki yerini koruyor. 1994 yılında Diyarbakır'da gözaltına alınan Avşar'dan bir daha haber alınamamış, sonrasında ise işkence izleri taşıyan cansız bedeni bulunmuştu. Bu trajik olay, o dönemin karanlık tabloya işaret eden pek çok vakasından yalnızca biriydi. Cumartesi Anneleri/İnsanları, yıllardır bu türden insanlık suçlarının üzerindeki örtünün kaldırılması ve faillerin yargı önüne çıkarılması için mücadele ediyor.

Adalet arayışı, sadece Mehmet Şerif Avşar'ın ailesinin değil, benzer acıları yaşamış binlerce ailenin ortak çığlığı haline gelmiş durumda. Hukukun üstünlüğünün ve insan haklarının temel ilkelerinin hiçe sayıldığı bu vakalarda, devletin hakikatleri açıklama ve sorumluları cezalandırma yükümlülüğü göz ardı ediliyor. Bu durum, toplumda adalete olan inancı zedelerken, geçmişle yüzleşme ve benzer olayların bir daha yaşanmaması için gerekli adımların atılmasını engelliyor.

Halkların Demokratik Sosyal Medyası olarak, Cumartesi Anneleri/İnsanları'nın haklı taleplerinin sonuna kadar destekçisiyiz. Mehmet Şerif Avşar ve tüm kaybedilenler için hakikatin tüm açıklığıyla ortaya çıkarılması, sorumluların adil bir şekilde yargılanması ve bu tür insanlık dışı uygulamaların bir daha asla yaşanmaması için mücadele etmeye devam edeceğiz. Adalet, ertelendikçe daha da ağırlaşan bir yüktür ve bu yük, tüm toplumun omuzlarındadır.